„The essence of art might lie in the motivation of expression” – interview with GALAR

Founded in Norway in 2004, black metal formation GALAR released two albums full of bright melodies, catchy arrangements and mature compositional decisions. I even dare to call music of these Norwegians sophisticated! I rarely ever met such an organic and original mix of authentic black metal with folk and European classics. Certainly, today GALAR is one of the most interesting bands, which not only has its own vision of the genre, but boldly embodies it in records. I am sure that this band deserves the attention of the potential audience, and therefore suggest you carefully read the following interview with founder and main composer of GALAR Marius Kristiansen (aka Slagmark), also responsible for the guitar, bass and vocals.

Hail! Unfortunately, in the Eastern musical press GALAR is not very frequent visitor, so please introduce your band to our listeners and readers.

Sure! Even though I don’t like to label music, as it so often can be misleading, I think Galar could best be described as a black-/folk metal band. We combine elements of black metal with classical music, using real string instruments, and with a little touch of folk music (not in the cheesy “happy kind of way”, though).

I founded Galar back in 2004 with my friend, Smaug, to create the kind of music we love – brutality combined with beauty.  As Smaug didn’t know how to play an instrument he wrote the lyrics, while I wrote the music and played all the instruments. Our good friend, A. B. Lauritzen, helped us out with some clean vocals and bassoon on our demo, and joined the band as a full time member shortly after. So did German drummer, Tordenskrall, and the line up was complete. Our debut album, “Skogskvad”, was released by Heavy Horses Records in 2006.

We then went on to record our sophomore album, “Til alle heimsens endar” which translates to “Until the ends of all worlds”, in Conclave & Earshot studios (Gorgoroth, Enslaved etc.). This time around Phobos (Aeternus, Gorgoroth (session)) joined us on drums along side a host of guest musicians playing varying string instruments. Bergen based label Dark Essence Records (Taake, Helheim etc.) released the album on 1st of March 2010.

Since then we have done a few live shows and focused on writing new material for our third album.

Your second and last to date album “Til Alle Heimsens Endar” was released in 2010.  What about the newalbum? Have you any interesting propositions from labels or concert agencies?

We’re in the process of finishing the new album at the moment. We’re still a few lyrics short, and need to complete the vocal arrangements, but when that’s done – we’re ready to hit the studio.

Nothing is carved in stone yet, but we’re talking to Dark Essence Records about releasing the next album as well. At the moment no concerts are planned, but we would like to do some shows to promote and support our next release, both domestic and abroad. We are still some time away from recording and releasing the new album, so we have plenty of time to make arrangements.

Using bassoon in yourmusic is a trademarkof GALAR. How did you come to such an original idea?

It was a bit of a coincidence, really. A. B. Lauritzen was studying music at the time, playing the bassoon, and brought the bassoon with him the day we recorded the clean vocals for the demo. He suggested we could try it out on track, and it sounded just amazing. I remember being a bit skeptical before we tried it out, but the warm and fantastic tone of the instrument has stayed with us ever since.

Because GALAR is using the string quintet, piano and bassoon, your band has a very specific sound. How it’s hard to reproduce such an original and complex sound alive?

Yes, it’s not easy to recreate the songs live in its original package as it would require a lot of guest musicians, but I’m of the opinion that it’s not a necessity either. Live and studio is two separate arenas to express yourself, and studio material often need to be fitted into a “live setting”. We do use the bassoon live, but use samples to recreate some parts of the strings arrangements, in addition to rearrange some of the stuff to be played on the guitar and bass. I think this makes us able to present the material in a good way.

In your music,you are usingfolk motifs. Is it seems to me, or do you really use folk, interpreting through the vision of classical music?

We do get associated with folk music, but I think that’s more of a consequence of us using traditional instruments and clean vocals (in addition to screams). I think it would be safe to say that we have more in common with classical music than traditional Norwegian folk music (even though you might find some references to folk as well). A. B. Lauritzen, who does the classical arrangements, has studied classical music for quite some time, and is inspired by a host of classical composers, something that might shine through in our arrangements and way of writing music.

GALAR kernel is you and Fornjot (A.B. Lauritzen). Do not you plan in the future to expand your regular line-up? Or do you continue to use the help of session musicians? 

I don’t think we’ll include more permanent members in Galar, at least not on the creative side. There is a great dynamic, developed over a lot of years, between me and A. B. Lauritzen in the way we work together, and we don’t want to interfere with that. We also have a great network of skilled session musicians available to help us out if needed. But you never know, if we ever find some like minded musicians who are equally dedicated to Galar, and what we’re trying to achieve, then who knows.

On your first album, you worked with Smaug, who wrote all the lyrics. On your second album, you worked with Jorge “Blutaar” Scholz, who wrote all the lyrics again. What was the cause for this decision? Do you plan to continue to attract people from outside to write lyrics?

Neither me, nor A. B. Lauritzen are fond of writing lyrics, so we felt it natural to have others to help us out. But it had to be people close to the band, people who shared our ideas and musical taste. Smaug wrote the lyrics for our debut album, “Skogskvad”, which was his way of contributing when he couldn’t do it musically. On “Til alle heimsens endar” we asked our close friend Jorge “Blutaar” Scholz (Draturan) to help us out writing. He did an amazing job, and he’ll also be writing the lyrics for our next album.

Please, tell about the essence of your lyrics for the listeners, which not understand Norwegian.

Yes, of course. “Til alle heimsens endar” is a concept album from our home county, Vestfold. Vestfold, and the area around the Oslofjord inlet, were for a long time a long-established centre of royal power. The Norwegian branch of the Nordic dynasty called the Ynglinger, consisting of six kings, is said to have moved to Vestfold and ruled here in the 8th and 9th century. The concept is based on the few written sources available to us, in which the most essential is Snorri Sturluson’s book Heimskringla (1230 CE). We have included English comments in the booklet for our non Norwegian speaking fans.

Our first album, “Skogskvad”, is also written in Norwegian, but is not a concept album like “Til alle heimsens endar”. The lyrics are based upon Norse mythology.

Can you describe a creative process in GALAR from its beginning? And what is your basic impulse for the songwriting process? 

As I play the guitars and bass it usually starts out with me writing and recording a sketch of the song. When we have something we are pleased with we both start working on the details where we decide where to include screams, clean vocals, bassoon etc. We then work separately on the song, sending suggestions back and forth until we are done. A. B. Lauritzen takes care of the string-, bassoon-, and grand piano arrangements, and therefore composes the instrumentals himself.

Where did you get the inspiration for your music? What is the source of your inspiration?

That’s a tricky question. What inspires me personally changes from time to time, so there is really no straight forward answer to that. I do get inspired by listening to good music though, and by other composers, as well as our beautiful nature (even though it sounds like a cliché).

How do you think what is the essence of an art?

The essence of art might lie in the motivation of expression. You want, or you need, to express yourself in order to deal with the physical world. But also, you want communication between yourself and an audience to take place. If you create something of value to yourself, you want a receiving part in order for it to be seen and understood physically or conceptually. You want it to connect to the world and to be meaningful not only to yourself, but to others as well. That could be the essence of art.

What means creativity personally for you, and how much it depended of outer factors? Is the creativity for you became the ideal reality?

Creativity to me means to be allowed to come up with ideas, and to concretize these ideas through a medium, for example my guitar. In order to be creative I need time, confidence and space, space literally, but also in the meaning of freedom to play purposeless with ideas for creative work to happen. External factors most definitely affect my creativity in both a positive or negative way. Listening to good music might spur the creativity, while for example being under stress can have the opposite effect. The ideal situation for me is to be in the zone of creativity, where you forget everything else, and entirely focuses on the task ahead. It’s very enjoyable, and it’s a privilege that you can’t take for granted.

It seems to me that in Norway, black becomes part of the national culture. Correct me if I’m wrong.

No, you’re right. Black metal, and metal in general, have a high standing in Norway. A lot has changed since the early 90s where metal were looked upon in a quite different way after several church burnings etc. Today the music is well respected and consistently gaining in popularity, and it’s today our largest musical export from Norway.

What plans do you have for the nearest future, and which perspectives do you see for GALAR?

Our main focus now is to complete the songwriting for the new album, and if everything goes according to plan we will record it during spring 2013. After that we hope to do some live shows to promote the album.

Those were all my questions. Is there anything that you want to add? Maybe something left unsaid?

Thanks for the interview!

For those of you who want to check out Galar, you can do so here:





Interview by Alexander (Alias) Okhota, translated by Aleksandra Błaszczak

Powstała w Norwegii w 2004 roku, black metalowa formacja Galar nagrała dwa albumy, pełne jasnych melodii, skocznych aranżacji, i dojrzałych kompozycyjnie decyzji. Śmiem nawet nazwać muzykę tych Norwegów wyrafinowaną! Rzadko spotykam się z tak oryginalnym połączniem prawdziwego black metalu z europejskim folkiem i innymi klasykami. Na pewno, dziś GALAR jest jednym z najbardziej interesujących zespołów, który nie tylko posiada własną wizje gatunku, ale również śmiało ją ucieleśnia w swoich nagraniach. Jestem pewien, że zespół ten wart jest uwagi potencjalnej publiczności, oraz sugeruję uważne przeczytanie wywiadu z założycielem i głównym twórcą utworów Mariusem Kristiansenem (aka Slagmark), odpowiedzialnym również za partie gitary, basu i wokal.

Hail! Niestety, we wschodnioeuropejskiej prasie muzycznej GALAR nie jest częstym gościem, przedstaw więc proszę swój zespół naszym czytelnikom.

Oczywiście! Mimo, że nie jestem zwolennikiem szufladkowania muzyki, ponieważ może to zostać źle odebrane, uważam że najlepszym określeniem dla GALAR jest black /folk metal. Łączymy elementy black metalu z muzyką klasyczną, używając instrumentów strunowych, z delikatnym wpływem folku (jednak nie w typowy „wesoły” sposób).

Założyłem Galar w 2004 roku razem z moim przyjacielem Smaugiem, by tworzyć muzykę którą kochamy – brutalną, połączoną z pięknem. Chociaż Smaug nie potrafił grać na instrumentach pisał teksty, a ja tworzyłem muzykę i grałem na wszystkich instrumentach. Nasz dobry przyjaciel, A. R. Lauritzen pomógł nam z wokalami i fagotem na naszym demo, a wkrótce potem dołączył do zespołu, jako pełnoprawny członek. Tak samo jak i niemiecki perkusista Tordenskrall, i skład był w komplecie. Nasz debiutancki album „Skogskvad” został wydany przez Heavy Horses Records w 2006.

Szybko zaczęliśmy nagrywać nasz kolejny album, „Til alle heimsens endar”, którego tytuł przetłumaczyć można jako „Aż do końca wszystkich światów”, w studiu Conclave & Earshot (Gorgoroth, Enslaved, itd.). Tym razem w towarzystwie Phobosa (Aeternus, sesyjnie Gorgoroth), który pomógł nam na perkusji, oraz innych muzyków grających na instrumentach strunowych.  Dark Essence Records, który ma siedzibę w Bergen, wydał album 1 maja 2010.

Od tego czasu zrobiliśmy kilka koncertów i koncentrujemy się na pisaniu nowego materiału na nasz trzeci album.

Wasz ostatni na ten moment album „Til Alle Heimsens Endar” został wydany w 2010, a co z kolejnym? Czy macie jakieś interesujące propozycje od wytwórni albo agencji koncertowych?

Teraz kończymy etap wstępnego planowania nowego albumu. Wciąż musimy uzupełnić trochę tekstów i nagrać partie wokalne. Kiedy skończymy – będziemy gotowi uderzyć do studia.

Nic jeszcze nie jest pewne, ale rozmawiamy z Dark Essence Records o wydaniu naszego kolejnego albumu. Na ten moment żadne koncerty nie są zaplanowane, ale chcielibyśmy zagrać kilka by rozreklamować nasze kolejne wydawnictwo, zarówno w domu jak i za granicą. Wciąż pozostał jeszcze czas do nagrania i wydania nowej płyty, więc możemy jeszcze się dogadać.

Używanie fagotu w waszych utworach jest znakiem rozpoznawczym GALAR. Jak wpadliście na ten oryginalny pomysł?

To był przypadek, naprawdę. A. B. Lauritzen studiował wtedy muzykę, grał na fagocie, i przyniósł go ze sobą kiedy nagrywaliśmy partie wokalne na demo. Zasugerował żebyśmy spróbowali go użyć w jednym z utworów, i efekt był naprawdę wspaniały. Pamiętam ze byłem trochę sceptyczny przed użyciem go, ale ciepły i fantastyczny dźwięk tego instrumentu towarzyszy nam aż do teraz.

Ponieważ GALAR korzysta ze skrzypiec, panina i fagotu, dźwięk waszej muzyki jest bardzo specyficzny. Czy ciężko jest odtworzyć tak oryginalny dźwięk na żywo?

Tak, nie jest łatwo zagrać wszystkie utwory na żywo z użyciem wszystkich instrumentów, ponieważ wymagałoby to udziału wielu gościnnych muzyków, ale również uważam, że nie jest to konieczne. Występy w studio i na żywo to dwie różne dziedziny by się wyrazić, a materiał studyjny czasem musi zostać zaadaptowany do warunków koncertowych. Fagotu używamy na żywo, ale niektóre z fragmentów z użyciem instrumentów smyczkowych, muszą zostać zmienione by mogły zostać odegrane za pomocą gitary lub basu. Wydaje mi się, że to dobra metoda by przedstawić nasz materiał na żywo.

W waszej muzyce pojawiają się elementy folkowe. Czy wydaje mi się, czy faktycznie używacie folku poprzez wizję muzyki klasycznej?

Faktycznie mamy pewne powiązania z folkiem, ale wydaje mi się że jest to konsekwencja używania instrumentów tradycyjnych i czystego wokalu (jako dodatku do krzyków). Myślę, że bezpieczniej jest powiedzieć, że mamy więcej wspólnego z muzyką klasyczną, niż tradycyjnym norweskim folkiem (pomimo, że możesz odnaleźć i odwołania do folku). A. B. Lauritzen, który zajmuje się aranżacją instrumentów klasycznych, studiował muzykę klasyczną przez pewien czas, i inspiruje się wieloma klasycznymi kompozytorami –  wyraz tego można odnaleźć w naszych kompozycjach i sposobie pisania muzyki.

GALAR to ty i Fornjot (A. B. Lauritzen). Czy nie planujecie rozszerzyć składu zespołu o więcej regularnych muzyków? Czy po prostu planujesz nadal korzystać z usług muzyków sesyjnych?

Nie sadzę żebyśmy nawiązali współpracę z większą ilością osób, przynajmniej nie w kwestii tworzenia utworów. Jest ogromna dynamika, powstała przez lata, pomiędzy mną i A. B. Lauritzenem, w sposobie wspólnej pracy, i nie chcę tego zakłócać. Mamy również wiele powiązań z dużą ilością muzyków sesyjnych, gotowych nam pomóc, jeśli będziemy tego potrzebowali. Ale nigdy nie wiadomo, czy nigdy nie znajdziemy muzyków tak samo poświęconych dla Galar i chcących osiągnąć to samo, kto wie.

Na swoim pierwszym albumie, współpracowałeś ze Smaugiem, który napisał wszystkie teksty. Na drugim pracowałeś z Jorge „Blutaarem” Scholzem, który znów napisał wszystkie teksty. Co było powodem tej decyzji? Nadal planujesz angażować ludzi z zewnątrz, by pisali teksty?

Ani ja, ani A. B. Lauritzen, nie jesteśmy dobrzy w pisaniu tekstów, więc było dla nas normalne, że znajdziemy kogoś kto nam w tym pomoże. Ale musiał być to ktoś blisko związany z zespołem, ludzie którzy podzielali nasze myśli i mieli pokrewny gust muzyczny. Smaug napisał teksty na nasz pierwszy album,  „Skogskvad”, co było jego sposobem na wyrażenie się, skoro nie mógł zrobić tego muzycznie. Na „Til alle heimsens endar” poprosiliśmy naszego bliskiego przyjaciela Jorge “Blutaara” Scholza (Draturan), by nam pomógł. Wykonał świetną robotę, i będzie również pisał teksty na nasz następny album.

Proszę, opowiedz nam o czym są wasze teksty, dla tych którzy nie znają norweskiego.

Tak, oczywiście. „Til alle heimsens endar” jest albumem koncepcyjnym o naszym regionie, Vestfold. Vestfold, i okolica Oslofjord była dawną siedzibą królewską.  Norweska gałąź nordyckiej dynastii Ynlinger, składającej się z sześciu królów, miała przeprowadzić się do Vestfold i rządzić tutaj w  VIII i IX wieku.  Koncept jest oparty na kilku znanych źródłach nam dostępnych, z których najważniejsza to książka Snorri Sturluson  Heimskringla (1230 rok n.e.). Dodaliśmy komentarz po angielsku do książeczki w albumie, dla naszych fanów nie znających norweskiego.

Nasz pierwszy album „Skogskvad” również został napisany po norwesku, ale w przeciwieństwie do „Til alle heimsens endar”, nie jest albumem koncepcyjnym. Teksty bazują na mitologii nordyckiej.

Czy możesz opisać proces tworzenia muzyki w Galar, od samego początku? Co jest Twoim głównym impulsem do tworzenia utworów?

Jako że gram na gitarze i basie, z reguły zaczyna się od zaznaczenia głównego zarysu danego utworu. Kiedy mamy coś, z czego jesteśmy zadowoleni, obydwoje zaczynamy pracę nad detalami, czyli gdzie dodać poszczególne elementy, takie jak krzyki, czyste wokale, fagot, itd. Pracujemy oddzielnie nad każdą piosenką, wysyłamy sobie sugestie  w tą i z powrotem, aż skończymy. A. B. Lauritzen opiekuje się aranżacjami instrumentów strunowych, fagotu, pianina, oraz tworzy warstwę instrumentalną.

Skąd bierzesz inspiracje? Jakie są ich źródła?

To trudne pytanie. To, co mnie osobiście inspiruje, zmienia się od czasu do czasu, więc nie ma jednej odpowiedzi. Inspiruje mnie słuchanie dobrej muzyki, znanych kompozytorów, oraz piękno natury (mimo, że to brzmi banalnie).

Jak sądzisz, jaka jest esencja sztuki?

Esencja sztuki może leżeć w motywacji wyrażania. Chcesz, albo potrzebujesz, wyrażać siebie w celu radzenia sobie z fizycznym światem. Oraz, chcesz by powstało porozumienie między tobą, i publicznością. Jeśli tworzysz coś, co ma dla ciebie wartość, chcesz, by zostało to zobaczone i  zrozumiane zarówno w sensie fizycznym, jak i konceptualnym. Chcesz podzielić się tym że światem, i by było to ważne nie tylko dla ciebie, ale i dla innych. To może być esencja sztuki.

Co dla ciebie oznacza tworzenie, i jak bardzo jest ono zależna od czynników zewnętrznych? Czy poprzez tworzenie chcesz stworzyć idealną rzeczywistość?

Tworzenie to dla mnie pozwolenie na dzielenie się moimi pomysłami, i skonkretyzowanie tych pomysłów poprzez instrument, na przykład gitarę. By tworzyć potrzebuję czasu, poczucia bezpieczeństwa i własnej przestrzeni, dosłownie i w przenośni – czyli wolności, by grać bez większego celu, by stworzyć coś kreatywnego. Czynniki zewnętrzne bezsprzecznie mają wpływ na moją kreatywność, zarówno w pozytywnym, jak i negatywnym sensie. Słuchanie dobrej muzyki może zaostrzyć kreatywność, a życie w stresie może dać odwrotny skutek. Idealnym rozwiązaniem dla mnie, jest przebywanie we własnej sferze twórczej, kiedy zapominasz o wszystkim innym, i skupiasz się na zadaniu czekającym ciebie. To bardzo komfortowe, ale to przywilej, którego nie możesz brać za pewnik.

Według mnie, w Norwegii, black metal stał się swoistym elementem kultury. Popraw mnie jeśli się mylę.

Nie, masz rację. Black metal i metal ogólnie, odgrywają wielką role w Norwegii. Wiele się zmieniło od wczesnych lat 90, kiedy metal był postrzegany przez pryzmat palonych kościołów, itd. Dzisiaj, ta muzyka jest doceniana i rośnie jej popularność, i jest głównym muzycznym towarem eksportowym Norwegii.

Jakie są twoje plany na najbliższą przyszłość, i jakie perspektywy widzisz dla GALAR?

Skupiamy się teraz na skończeniu pisania piosenek na nowy album, i jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, nagramy go na wiosnę 2013. Potem, mam nadzieję, zagramy kilka koncertów by promować ten album.

To już wszystkie moje pytania. Czy jest cos, co chciałbyś dodać? Może coś zostało niedopowiedziane?

Dzięki za wywiad!

Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o Galar, sprawdźcie





Wywiad przeprowadził: Alexandr (Alias) Okhota, tłumaczenie Aleksandra Błaszczak


Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s